| Sacagawea |
Sacagawea was als jong meisje van negen ontvoerd en door een andere indianenstam als slaaf gehouden tot ze was vrijgekocht. Lewis en Clark rekenden op haar kennis van het gebied om hen bij haar oude stam te brengen, maar zou ze het gebied herkennen waaruit ze vijftien jaar geleden ontvoerd was? Opeens bleef Sacagawea staan. 'Die rots! ik weet het zeker. Deze rots was de grens van het gebied waarin de Shoshone jaagden. We noemen deze rots Beaverhead Rock omdat hij zo op de kop van een bever lijkt.' En inderdaad, niet ver daarvandaan vonden Lewis en Clark de Shoshone-stam die ze zochten. En niet alleen dat, maar Sacagawea vond er ook haar broer terug die ondertussen opperhoofd van de stam geworden was.
Met behulp van de indianen bereikten Lewis en Clark in november de Stille Oceaan, waar ze bij Astoria, het eindpunt van de TransAm, een fort bouwden om er de winter door te brengen.
 |
| Het gebied van de Louisana Purchase |
Dit alles speelde zich af in 1805. In 1803 had Amerika voor 15 miljoen dollar het hele gebied ten westen van de Missisipi en ten oosten van de Rockies gekocht van Frankrijk tijdens de beroemde Louisiana Land Purchase. In een keer werd de oppervlakte van Amerika verdubbeld. President Thomas Jefferson stuurde een expeditie uit onder leiding van Meriwether Lewis en William Clark om het gebied te onderzoeken. Samen met 40 expeditieleden en een aantal indiaanse tolken trok de groep in 1804 naar het westen om uiteindelijk in 1806 inWashington terug te keren met een schat aan kennis over de gebieden waar ze doorheen waren getrokken.
| Beaverhead Rock |
De expeditie van Lewis en Clark vormt een belangrijk onderdeel van de Amerikaanse geschiedenis. Ten eerste natuurlijk omdat het feitelijk de eerste keer was dat er officieel onderzoek werd gedaan naar het gebied ten westen van de Missisipi. Maar eigenlijk zit de echte betekenis van Lewis en Clark volgens mij dieper. Zij zijn iconen van waarden die belangrijk zijn voor Amerika: moed, doorzettingsvermogen, vernuft, liefde voor de natuur en het vermogen om effectief samen te werken met de indianen, de 'native americans'.
Vanmiddag was het mijn beurt om bij Beaverhead Rock te staan. Als je tot je door laat dringen wat er op zo'n plek gebeurd is, is dat wel een heel bijzonder moment. En inderdaad: de afgeplatte vorm van de rots - die totaal anders is dan alle andere rotsen in de omgeving - lijkt inderdaad op de kop van een bever.
Water is leven
Vandaag ben ik van Sheridan naar Dillon gefietst. Dat is niet zo heel ver, zo'n 66 kilometer, maar Jackson, het volgende stadje waar je kunt slapen, is 70 kilometer verder. Soms is het ook wel fijn om niet de hele dag te fietsen.
Het gebied waar ik doorheen fietste was totaal anders dan dat van de afgelopen dagen. Het was namelijk groen! Zowel in de vallei van de Ruby river als in de vallei van de Beaverhead river worden de velden en de weilanden kunstmatig groen gehouden door ze intensief te bevloeien. Het gevolg is bijna bizar: aan de ene kant zie je hardgroene velden met gras en verschillende soorten graan en aan de andere kant, soms nog geen vijftig meter verder, zie je de gortdroge prairy. De ranches zijn hier ook beduidend kleiner dan op de Great Plains. Logisch natuurlijk, de opbrengst per hectare is hier veel en veel hoger. Toch, als ik er zo naar kijk, heb ik zo mijn bedenkingen. Voor de bevloeiing wordt nu gebruik gemaakt van de watervoorraad die in de diepe aardlagen ligt opgeslagen (dertig meter onder de grond en dieper). Het is logisch dat dit gebeurt: het water is beschikbaar en er is grote behoefte aan. Maar toch: de watervoorraad op grote diepte is eindig en wat dan? Het komt mij voor dat er hard moet worden nagedacht over hoe we op langere termijn een sustainable manier kunnen vinden om aan onze behoefte aan voedsel te voorzien. Voedsel, water en energie, het zijn de grote vragen voor onze hele nabije toekomst.
 |
| Bevloeid en niet bevloeid - vlakbij elkaar |
Boerenbond
 |
| Stierenhoedje tegen gerotzooi |
Dillon is een streekcentrum. Met een kleine 4000 inwoners is het een van de grotere stadjes in de buurt. Dat blijkt ook uit het soort winkels dat je er vindt. Aan het begin van Dillon staat een grote Murdochs Ranch & Home Supply. Een soort mix tussen een winkel van de Boerenbond en een bouwmarkt. Ik kon het niet laten, maar moest even naar binnen om te kijken wat voor spannende dingen hier verkocht worden. Tsja, een boerendochter... Het publiek liet niks te wensen over. Cowboys met grote hoeden en vervaarlijk rinkelende sporen aan hun laarzen stonden te kijken naar aangeboden spullen. Daar zat natuurlijk van alles tussen wat je zo nodg hebt op de ranch: paardenspullen, cowboylaarzen, jeans, hoeden, hemden en werkhandschoenen en nog veel, veel meer. Maar het mooiste, het allermooiste vond ik toch wel een soort hoedje wat je bij grote hitte over de hoorns van een stier kunt trekken. Daar blijft ie lekker koel bij en de hoorns worden niet beschadigd als de stiers onderling rotzooien. Als dat geen gat in de markt is!
 |
| Cowboys in Dillon |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten