Het is eind 19e eeuw. Frank Caroll werkt als mijnwerker in Butte, Montana. Hij verdient er goed z'n brood maar zijn vrouw Ann wil weg uit de stad. Zij wil hun kinderen in alle rust en veiligheid kunnen opvoeden. Ze besluiten naar het Westen te trekken en komen uiteindelijk terecht in de Big Hole Valley. Een ronde vallei omringd door bergen in de buurt van Jackson Hole.
 |
| Ann en Frank Caroll |
De Carolls zijn de eerste 'homestead' in de vallei. Ze fokken vee voor de diverse mijnsteden hier in de buurt, zorgen voor onderdak voor reizigers en ze leveren de paarden voor de postkoets. Het vee aan de mijnwerkers wordt door de cowboys vers afgeleverd: ze drijven de koeien levend en wel tot de plaats van bestemming. Dat is echt vakwerk: een koe verliest gemiddeld één procent van z'n lichaamsgewicht per 10 à 15 mijl (16 à 24 km) die ze moet afleggen. Als je ze te veel opjaagt, lever je een zak met botten af!
 |
| homestead |
De Big Hole Pass (2258 m) is na de Badger Pass (2065 m) mijn tweede pas vandaag. Het klimmen vormt geen probleem. Het kost tijd en kracht, dat is alles. Virginia was veel lastiger!
Lewis en Clark
In de Big Hole vallei kom ik de sporen van Lewis en Clark weer tegen. Zij zijn hier doorgetrokken tijdens hun terugreis naa St. Louis. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk hun reis geweest moet zijn in vergelijking met mijn tocht.
Hete bronnen
Jackson is een dorp dat je mist als je met je ogen durft te knipperen tijdens het fietsen. Iedereen telt hier mee, al was het maar omdat ze slechts 36 inwoners hebben. Maar ze hebben een motel, een general store (met 3x niks maar ongelooflijk veel aandacht en behulpzaamheid) en een restaurant. Ik aarzel: zal ik hier blijven? Het is al na vijven maar ik wil op tijd in Astoria zijn...
Onweer en pizza
Ik vraag aan de mevrouw in de general store welk motel het beste is in Wisdom. 'Nez Perce,' klinkt 't beslist. Ik bel ze en reserveer een kamer. Buiten begint het te onweren. Het is nog 18 mijl (29 km). Na de bljksem en donder bengint het te regenen. En het wordt donker, unheimisch donker op de prairie. Ik trap zo hard ik kan met een grote versnelling richting Wisdom. Het is koud, nat en eenzaam. Na een uur en een kwartier ben ik er. Het motel is schoon, goed en er is een heerlijke douche. De fietsershemel. Daarna wacht in de saloon een verse pizza met een verdiend biertje. Ik zit aan de tap bij alle stamgasten en klets gezellig mee. Dat is zo'n mooi onderdeel van de tocht dat je er gewoon mag zijn en met iedereen kunt kletsen.
Wolven
De mannen zijn opgetogen: iedereen met een grote jachtvergunning (alle kerels dus) kunnen een extra permit krijgen om 3 wolven te doden. Een met het geweer, een met pijl en boog en een in een val. 'Er zijn 1200 wolven in Montana en drie packs leven hier in de vallei,' weet Dan (63).'Ze vreten onze elk op, vooral de kalveren en dan hebben wij niks meer om op te jagen.'
Het leidt geen twijfel: hier worden straks de wolven afgemaakt die in Yellowstone zo zorgvuldig bewaakt en gemonitord worden. Maar wie ben ik om te oordelen?
 |
| oude gezegdes |
 |
| onderweg naar Wisdom |
 |
| in Montana |
Ik vraag aan de mevrouw in de general store welk motel het beste is in Wisdom. 'Nez Perce,' klinkt 't beslist. Ik bel ze en reserveer een kamer. Buiten begint het te onweren. Het is nog 18 mijl (29 km). Na de bljksem en donder bengint het te regenen. En het wordt donker, unheimisch donker op de prairie. Ik trap zo hard ik kan met een grote versnelling richting Wisdom. Het is koud, nat en eenzaam. Na een uur en een kwartier ben ik er. Het motel is schoon, goed en er is een heerlijke douche. De fietsershemel. Daarna wacht in de saloon een verse pizza met een verdiend biertje. Ik zit aan de tap bij alle stamgasten en klets gezellig mee. Dat is zo'n mooi onderdeel van de tocht dat je er gewoon mag zijn en met iedereen kunt kletsen. 
Onee, arme wolfies =(
BeantwoordenVerwijderen