13a. Zaterdag 26 mei: Virginia

Na twaalf dagen en 961 km fietsen zit mijn eerste staat, Virginia, er op. Het is eigenlijk ongelooflijk dat het zo snel gaat.
Ik heb me voorgenomen om te proberen van iedere staat een beeld te schetsen van wat me is opgevallen. Nu heb ik de afgelopen dagen al heel  wat observaties gepost, maar in dit stukje wil ik dat proberen samen te vatten.

Groene staat
Virginia is echt een groene staat, alles, maar dan ook alles is groen. Misschien dat dit met de zomer anders wordt, dat weet ik niet.
Het landschap wordt bepaald door de Appalachen, een bergketen die zich parallel aan de kust bevindt. De bergen zijn niet hoog, ik ben met de fiets hoogstens op 1000 m geweest. Het eerste deel, langs de kust, is jong, vulkanisch gebergte met veel graniet etc. Alles is wel overgroeid met gras, dus echt veel rotsen zie je niet. De oudere Appalachen, waar ik nu ben, is sedimentair gebergte. De belangrijkste afzetting hier is steenkool. Morgen ga ik dit gebied in.
Mensen leven hier deels van de landbouw en - vooral - bosbouw, maar het merendeel lijkt te leven van de dienstenindustrie. Heel wat mensen rijden uren van hun huis op 't platteland naar hun baan in de stad. Washington DC (geen deel van Virginia maar een aparte stadstaat!) is vanzelfsprekend een grote werkgever met alle overheidsdiensten die daar zitten.
Geschiedenis
Virginia heeft ruim 6 miljoen inwoners. Het zou interessant zijn te weten hoe groot het is i.v.m. Nederlad, maar ik heb hier geen internet dus kan ik 't niet checken. De hoofdstad is Richmond en de nationale vogel is de redheaded cardinal die ik veel gezien heb onderweg.
Wat op mij het meeste indruk heeft gemaakt, is de mate waarin deze staat is bepaald door bloedvergieten. De (blanke) geschiedenis begon met de onafhankelijkheidsoorlog van de koloniën tegen de Engelsen (1775 - 1776), daarna vond er een bloedige burgeroorlog plaats tussen Noord en Zuid (1861 - 1865) en tussendoor en daarna vonden er uiterst gewelddadige confrontaties plaats met de indianen.
Mensen hier zijn erg vrijheidslievend. De meesten leven ver van de dorpen,iedereen in z'n eigen koninkrijkje en denk erom... no tresspassing!!
In doorsnee zijn de mensen erg aardig maar je merkt tegelijk ook soms een soort afstandelijkheid. Echte pioniers 'minding their own bussiness'  en ze willen vooral met rust gelaten worden en zullen dat recht, als 't moet, stevig verdedigen.
Het geloof is een belangrijk onderdeel van het leven hier. Er zijn dorpen waar meer dan tien kerken zijn op 1000 inwoners. Sommige van die kerken zijn van de harde lijn ('geloof of anders...'), de meeste lijken allemaal varianten op wat wij kennen als evangelische kerken. Ook hier vrijheid, blijheid: geen grote genootschappen maar geïsoleerde, zelfstandige gemeenten. Een aantal daarvan biedt gastvrijheid aan fietsers en ik wil mijn verslagje over Virginia besluiten met een hartelijk 'Thank You' aan deze gemeenten maar vooral natuurlijk aan mjjn trail angels uit Virginia, Wayne en Dianne!!