13. Zaterdag 26 mei: Breaks Interstate Park (rustdag; x km; totaal y km)

Na een ietwat gebroken nacht (Slaapt zo'n raccoon dan nooit?! Ik ben hier voor m'n rust hoor!!) volgde een heerlijk ontbijt. Ik ging mijn tassen halen bij de girls nextdoor en zij zaten toevallig (ik zweer 't je!) nét aan het ontbijt. Nou had ik geloof ik al gezegd dat ze een trailer vol spullen bij zich hadden. Nou dat bleek! Teveel om allemaal zelf op te eten natuurlijk dus of ik wilde helpen? Of course! Kortom op deze rustdag had ik een uitgebreid ontbijt van vers fruit, bacon, bagels, wafels en fruitsap. 't Kan gekker nietwaar? (En o wat zal hier een commentaar op komen van bepaalde, niet nader te noemen nichten...)
Girl scouts
Onder het eten heb ik een beetje zitten praten met de meiden en hun begeleidsters. Ze komen uit een dorpje een uur rijden van hier. Alle kinderen zitten op een speciale school waar kinderen zitten die meer aandacht nodig hebben. De leeftijd varieert van 2 tot 18 jaar en iedereen woont op school. Alleen in de vakanties gaan ze naar hun gezin terug - als ze dat al hebben, want een aantal van deze kids is vluchteling of komt uit een gebroken gezin. Ze krijgen dus niet alleen les op school, maar worden er letterlijk grootgebracht. De school is een algemene christelijke instelling en hoort niet bij een specifieke denominatie. De kids nemen hun geloof uitermate serieus. Toen ze zagen dat ik met de fiets inderweg was, werd er even overlegd waarna een van hen naar me toe kwam met het voorstel dat zij wel wilden bidden dat ik een auto zou krijgen... "&
Ik neem mijn petje af voor deze kids - die, voor zover ik 't kan beoordelen, lekker in hun vel zitten - en de vrouwen die voor hen zorgen. Die zorg is sowieso al de klok rond en in hun vrije weekend nemen ze dan nog 's 8 kinderen mee de natuur in! Niet dat dat laatste zo'n succes is: er wordt eendrachtig gebruld uit 8 kelen als er een spin in de tent blijkt te zitten...
Beren
Ik vertel ze dan ook maar niet dat er ook beren in de buurt zitten. Dat hoorde ik van de ranger toen ik vanochtend mijn plekje ging verlengen. Hij had er pas één gezien. Toen ik vroeg wat ik moest doen als ik er eentje tegenkwam, zei: 'Ach, je roep gewoon "Sjoe, sjoe" en dan vluchten ze.' En als dat niet werkt? 'Nou, dan heb je $ 15 voor niks betaald.' De grapjurk!
Grizzly's
Nou we het toch over beren hebben, iemand gaf me alvast een goed advies voor Yellowstone. Daar komen behalve zwarte beren ook grizzly's voor en die zijn stukken gevaarlijker dan zwarte beren (cf de film The Bear Man (?) van een paar jaar geleden waar een berenfilmer zowat voor het oog van z'n eigen camera werd gedood door een grizzly. Zijn doodskreten en die van zijn vriendin zijn opgenomen door de camera die nog liep en die later terug is gevonden). De meeste hikers gebruiken dan ook een soort belletjes die ze aan hun rugzak hangen, zodat een beer hen goed hoort aankomen en tijdig weg kan.
Maar goed: hoe kun je een zwarte beer onderscheiden van een grizzly? Nou gewoon, door naar de poep te kijken. Een zwarte beer heeft poep  ter grootte van een flinke American football (zo'n ovale bal). De poep van een grizzly lijkt hier sprekend op, maar bevat berenbelletjes...
Jack en Martha
Deze dag is toch een beetje het afronden van alles wat er in Virginia is gebeurd en ik ben jullie nog het verhaal van Jack en Martha schuldig. Het is een paar dagen geleden dat ik Jack tegenkwam. Hij stak net over naar zijn brievenbus toen ik voorbij fietste. Een lange, statige, oude man. 'Ik ben 93 en lees nog zonder bril.' Ik zei dat hij een mooi huis had en hij vertelde dat hij alles zonder één cent krediet van de bank had gebouwd. 'Toen we erin trokken, met kerst, hadden we zelfs nog geen deuren. No ma'am, van krediet moet ik niks hebben. De enige lening die ik ooit had was in 1963 toen ik mijn eerste Ford  Mercury kocht. Met nickles en dimes heb ik die afbetaald in een jaar en toen dacht ik: nooit meer! Op mijn vraag hoe hij al die jaren zonder bank zijn rekeningen had betaald, erkende hij dat Martha, z'n vrouw, altijd dat soort dingen had gedaan. 'But not me! What did them damn banks ever do to deserve my hard earned money?
Langzaam liep hij terug naar z'n huis. Z'n kleren waren niet helemaal schoon en hier en daar wat kapot. Ik vroeg me af of Martha nog onder ons was en hoe het met Jack verder moest als hij nog ouder zou zijn, hier in z'n grote, mooie huis, ver verwijderd van alles en iedereen.