'Kom helpen! Alle mannen die een geweer kunnen vasthouden, worden opgeroepen om de vallei te helpen verdedigen!' Dit berichtje stond in 1877 in de krant in Missoula. De indianen van de Nez Perce stam waren onderweg vanuit hun jachtgebied in Idaho naar de Bitterroot vallei waar Missoula in ligt om hulp te zoeken bij hun vrienden, de Crowe. Enkele tientallen vrijwilligers gaven gehoor aan de oproep en kwamen het leger helpen om de pas naar de Bitterroot vallei af te sluiten. Dat deden ze door een lage wal op te werpen van grond en bomen. Iedere soldaat had een bajonet op z'n geweer die ook als troffel en schep gebruikt kon worden.
Het leger eiste dat de indianen al hun vee en bezittingen af zouden geven. Een onredelijke eis, die een zekere hongersdood zou betekenen Uiteindelijk kozen de indianen een andere route om richting Yellowstone te trekken. Zij kwamen overeen met de bewoners van de Bitterroot vallei dat ze geen verspieders zouden uitsturen bij het doortrekken van hun gebied. Het feit dat de indianen zich aan deze afspraak hielden, betekende de dood van velen van hen bij het gevecht in de Big Hole Vallei, een dag of tien later. In de loop van de geschiedenis heeft de Amerikaanse regering zo'n 348 verdragen met de indianen geschonden.
Looking great America!
Vandaag ben ik vertrokken uit Missoula om naar Powell Campground in Idaho te rijden. Eerst moest de auto weer worden ingeleverd en toen moest ik nog even langs Adventure Cycling. Enfin, het was 12 u voor ik bij Lolo de pasweg insloeg. Daarbij kwam ik voorbij Fort Fizzie waar bovenstaands episode met de Nez Perce zich afspeelde.
Onderweg naar boven zag ik een kar met drie uitgespannen werkpaarden ernaast bij de rivier staan. Daar moest ik meer van weten! En zo ontmoette ik Bob met Doc, Bill en Bob.
Leuk
'Een jaar of zes ben ik gescheiden. De kinderen waren het huis uit en toen heb ik voor mezelf de balans opgemaakt. Welke dingen vind ik nou echt leuk in het leven? Nou, die ga ik doen!' Bob Skelding vertelt het heel relaxed. 'Nou, en wat ik echt leuk vind, is rondtrekken met deze jongens,' en hij gebaart naar de drie ruinen die aan z'n woonwagen staan gebonden. Het zijn twee Belgische trekpaarden en een Frans trekpaard, een Percheron. 'Ik woon in Colorado en samen met hen reis ik door het land.' Bob is bezig met een reis van 8000 km (5000 mijl) door America met z'n paarden, een kleine woonwagen en een kar met voorraden. 'Die kar heb ook ooit geruild tegen een broodje en daarna verbouwd'. Dat verbouwen is aardig gelukt: alles wat een mens nodig heeft zit erin (een koelkast voor koud bier om maar 's wat te noemen) en op het dak liggen zonnecellen voor de energievoorziening.
Ik heb al heel wat bijzondere mensen ontmoet, maar Bob hoort zeker in dit rijtje thuis!
(Voor wie meer over hem of over Doc,Bill en Bob wil weten kan terecht op: www.wagonteamster.com. )
Idaho
Het is zes uur voor ik op de Lolopas (1595 m) ben. Eigenlijk veel te laat, ik moet nog twintig kilometer naar Powell, maar het is zoals het is.
Op de pas ga ik de grens over met Idaho, mijn tiende staat! Daar begint ook de Pacific tijdzone waardoor de tijd een uur terug wordt gezet. Komt dat even goed uit!
Het gebied hier is ruig. De brede vallei heeft zich versmald door een engte waarin nauwelijks plaats is voor de Lochsa river en highway 12. Het heeft tot de dertiger jaren geduurd voor deze weg zelfs maar kon worden aangelegd, zo moeilijk is het om hier te bouwen. Er is dan ook niks hier. Geen mens die hier woont, tientallen kilometers lang. Powell Campground is geen dorp maar een camping met een benzinepomp en een restaurant. That's all. Het is overigens een prachtig plekje, zo midden in de wildernis. Op een of andere manier heb ik het gevoel dat ik hier vaker geweest ben. Bizar!
We zijn hier met wel 20 TransAmmers, ik heb er nog nooit zoveel tegelijk gezien. Ik ontmoet Rachel en de andere meiden uit Chicago weer. Ik had hen in Ennis voor 't laatst gezien. Leuk om de meiden weer te zien!!
Het is bedtijd. Morgen naar Lowell. Dat is een stuk waarin 66 mijl (106 km) helemaal niks is behalve wildernis, alleen maar wildernis...
 |
| afsluiting Bitterroot-vallei |
 |
| bajonet/schep |
Looking great America!
Vandaag ben ik vertrokken uit Missoula om naar Powell Campground in Idaho te rijden. Eerst moest de auto weer worden ingeleverd en toen moest ik nog even langs Adventure Cycling. Enfin, het was 12 u voor ik bij Lolo de pasweg insloeg. Daarbij kwam ik voorbij Fort Fizzie waar bovenstaands episode met de Nez Perce zich afspeelde.
Onderweg naar boven zag ik een kar met drie uitgespannen werkpaarden ernaast bij de rivier staan. Daar moest ik meer van weten! En zo ontmoette ik Bob met Doc, Bill en Bob.
Leuk
 |
| Bob's karavaan |
Ik heb al heel wat bijzondere mensen ontmoet, maar Bob hoort zeker in dit rijtje thuis!
(Voor wie meer over hem of over Doc,Bill en Bob wil weten kan terecht op: www.wagonteamster.com. )
 |
| met de paarden van Bob |
Het is zes uur voor ik op de Lolopas (1595 m) ben. Eigenlijk veel te laat, ik moet nog twintig kilometer naar Powell, maar het is zoals het is.
Op de pas ga ik de grens over met Idaho, mijn tiende staat! Daar begint ook de Pacific tijdzone waardoor de tijd een uur terug wordt gezet. Komt dat even goed uit!
Het gebied hier is ruig. De brede vallei heeft zich versmald door een engte waarin nauwelijks plaats is voor de Lochsa river en highway 12. Het heeft tot de dertiger jaren geduurd voor deze weg zelfs maar kon worden aangelegd, zo moeilijk is het om hier te bouwen. Er is dan ook niks hier. Geen mens die hier woont, tientallen kilometers lang. Powell Campground is geen dorp maar een camping met een benzinepomp en een restaurant. That's all. Het is overigens een prachtig plekje, zo midden in de wildernis. Op een of andere manier heb ik het gevoel dat ik hier vaker geweest ben. Bizar!
We zijn hier met wel 20 TransAmmers, ik heb er nog nooit zoveel tegelijk gezien. Ik ontmoet Rachel en de andere meiden uit Chicago weer. Ik had hen in Ennis voor 't laatst gezien. Leuk om de meiden weer te zien!!
Het is bedtijd. Morgen naar Lowell. Dat is een stuk waarin 66 mijl (106 km) helemaal niks is behalve wildernis, alleen maar wildernis...
 |
| op de grens van weer een nieuwe staat: Idaho |
10 staten alweer! Wat een prestatie!
BeantwoordenVerwijderen10 staten alweer! Wat een prestatie!
BeantwoordenVerwijderenIs grappig: checkte net Bob's blog van 19 juli, en daar staat een stralende foto van je in, met als opmerking: " à very charismatic Dutch lady" J e wordt nog een locale beroemdheid:-)
BeantwoordenVerwijderenGroetjes, Orsella