26. Vrijdag 8 juni: Goreville - Chester (128 km; totaal 2063 km)

Heet, lang en mooi met een fietsendokter met lasagna als spannend intermezzo. Op deze manier bereikten we de woonplaats van de oervader van de spinazie, Popeye: Chester (Illionois). Dit stadje met zo'n 7000 inwoners ligt aan een van de meest fascinerende rivieren van dit grote land, de Missisipi. Maar wát was het ver! En heet! Om kwart over acht zaten we op de fiets. Ruim twaalf uur later en 128 kilometer verder, om half negen, belandden we in Chester temidden van de 'incrowd of town' die lustig de vrijdagavond vierde. We konden gelijk meedoen.

Ups en downs
Vanuit Goreville, vanwaar we vanochtend vertrokken van de Ferne Clyffe Statepark camping, ging het gelijk stevig op en neer. Het nadeel van deze grote, steile heuvels is, dat je niet heel erg hard naar beneden kunt (er kan altijd een gat in de weg zitten of een stevige bobbel en met 50 km per uur je evenwicht verliezen is niet grappig). En naar boven is het hard werken. Als je 5 of 6 km per uur haalt, dan is dat al heel wat. En dit niet één keer, maar steeds opnieuw. Voorwaar een karakteropbouwende ervaring!
Het Crab Orchard Wildlife Refuge was heel mooi. Vooral het meer met allerlei soorten bomen op de heuvels eromheen was de moeite waard.

De Bike Surgeon
Tegen half twaalf waren we in Carbondale waar we een afspraak hadden met de dokter. De Fietsendokter wel te verstaan. Mijn wiel stond een beetje scheef en verder wilde ik mijn remmen, ketting en banden even laten nakijken. 'A Sneel Bike,' klonk het toen ik mijn fiets de zaak binnenreed. Er waren twee monteurs en ze stonden samen de Expedition te bewonderen elkaar wijzend op diverse mooie onderdelen. Leuk is dat!
We waren met z'n drieën en omdat er steeds andere klanten binnenkwamen, duurde het uiteindelijk twee lange uren voor onze fietsen weer in orde waren. Dat was redelijk zenuwslopend omdat we nog meer dan 70 km moesten fietsen daarna. In 35 graden... Enfin, we hebben van de nood een deugd gemaakt en zijn aan de overkant lasagna gaan eten. Overigens bevries je dan bijna van de airco, maar dit terzijde.

Stoempen
Daarna was het stoempen. Blik op oneindig, in een treintje achter elkaar en gaan. Stan trok de kop (128 km lang), bij iedere berg bleek dat Daniëlle de beste klimmersbenen had en ik...? Ik zat in 'een zetel in de bus' zoals Belgische wielersverslaggevers dat zo treffend verwoorden.

Visioenen
Onderweg kreeg ik visioenen. En niet zomaar visioenen, maar visioenen van grote flessen ijskoude Pepsi cola. Ja, ik geef toe, niet verheffend maar dit blog moet toch recht doen aan de werkelijkheid. Gelukkig was er halverwege een benzinestation ( daar speelt nu de essentie van mijn leven zich af) en konden we even iets drinken. Ken je dat gevoel, dat je wanhopig iets wilt drinken? Nou, dat gevoel had ik gister en dat gaat niet over met water.

Herten
Na het benzinestation ontdekten we dat we nog veel verder moesten dan we hadden gedacht. Een vergissing tussen mijlen (1,6 km) en km's is zo gemaakt. Het laatste stuk van de route was overigens prachtig: kleinschalige landbouw, slingerende wegen, golvende akkers en warme, gloeiende goudgele kleuren in de avondzon. Absoluut prachtig! Omdat het al zo laat was, kwamen er witstaartherten uit de bossen om in de weilanden te eten, en dat gaf de avond een heel bijzonder vredig accent.

Chester
Die vrede bleek van korte duur toen we Chester binnenreden. Het was vrijdagavond en blijkbaar hoort daar een soort joyriding met auto's bij. Wij zijn braaf door de GPS naar het bike hostel van de Fraternal Order of the Eagles geloodst.

Die broederschap is een soort loge zoals je er hier veel hebt. Het is een niet religieuze serviceclub. In Nederland kennen we ze ook met de Lion's en de Soroptimisten bijvoorbeeld. Hier zie je in veel dorpen het gebouw van de plaatselijke loge vlak bij de kerk.
Enfin deze Eagles broederschap heeft 650 leden in dit stadje van 6000 mensen en ze doen van alles om leuke dingen te doen. Hun gemeenschapsgebouw is tevens het restaurant waar iedereen op vrijdag komt eten, maar er wordt ook van alles voor de jeugd en de ouderen georganiseerd. En het lijkt de ontmoetingsplek voor de wat rijpere-jongeren-in-bezit-van-een-Harley  Davidson. Tsjonge, wat een schilderachtige types hangen hier rond!

Burgers met bunkbed
Enfin, we konden gelijk aanschuiven voor de betere burger met bier. Ik heb rechtopstaand gegeten. Nee, en nou niet vragen waarom dat moest na 128 hete kilometers...Je gebruikt je eigen fantasie maar!
Na de burger was er nog meer bier en toen het bunkbed. De loge heeft een soort schuurtje achter hun gebouw met de wijdse betiteling 'Shallow Rest Motel'. Daarin zitten 9 bunk beds. Gedoucht kan er worden bij de loge en we mogen ook gebruik maken van de overige buitenfaciliteiten zodat we lekker in de schaduw kunnen zitten en eten. Klasse, dank aan deze Bijzondere Broeders!

Popeye
Chester is de stad van Popeye. Deze held van de spinazie is gebaseerd op een tragische oorlog gecombineerd met marketingvernuft. De tekenfilm Olive was populair in de twintiger en dertiger jaren en werd nog populairder toen de supersterke matroos Popeye zijn intrede deed. Onder de tweede wereldoorlog wilde de regering dat de bevolking minder rundvlees zou eten omdat er een tekort dreigde. Toen is m.b.v. Popeye de mythe geschapen dat spinazie een enorme hoeveelheid ijzer bevat en derhalve een uitstekende vleesvervanger zou zijn. Oorlog en marketing, nog altijd een ijzersterk duo! In het stadje staan overal beelden van Popeye, Olive, Brutus en andere figuren uit de strip.

Missouri, de 4e staat
Morgen steken we de grote brug over de Missisipi over naar Missouri. De 4e staat met de steile Ozarks...