20. Zaterdag 2 juni: Bardstown - Hodgenville (59 km; 1517 km totaal)

Vandaag was grappig, ontroerend, verbazend en vermoeiend - kortom alles wat een ideale reisdag in zich heeft.
Het landschap na Bardstown is nog steeds glooiend. De hellingen worden minder steil en de weilanden worden afgewisseld door akkers met tabak, tarwe en sorghum. Dat laatste gebruiken ze geloof ik om olie van te maken, maar dat zal ik bij gelegenheid checken bij een locale  kenner.

Dogfood
De humor ligt op straat en dat hoort ook zo. Tussen de middag kwam ik voorbij een benzinestation annex kruidenier-met-weinig annex café zoals je die hier hebt. Doorgaans zijn dat heerlijke plekken om effies aan te leggen voor een bakkie met een goed gesprek. Zo ook hier. De mevrouw die de tent runde was voor mij een hamburger aan 't bakken, toen mjjn oog viel op een lichtbak boven haar counter: 'The best dog food is sold here'. Het was nog even spannend om die hamburger te proeven, maar ik heb zelden zo'n lekkere geproefd!

Geboorteplaats Lincoln
Nou was ik deze week al op de 'homestead' van Lincoln geweest, maar daar miste ik toch wel wat uitleg over wie hij nu echt was geweest. Daarom ben ik vanmiddag van de route afgeweken om naar Hodgenville te gaan waar een Lincoln museum is. Dat bracht de nodige kennis en verbazing. Ik had jullie al verteld dat Lincoln president was tijdens de Civil War (1861-1865) waarbij de Zuidelijke Staten zich hadden afgescheiden (1860-1861) en er een eind kwam aan de slavernij (1863).
Nu valt er heel veel te vertellen over zijn presidentschap maar dat gaat te ver voor dit blogje - al was het maar dat ik alle teksten type op het mini-schermpje van mijn smartphone. Ik wil wel een paar opmerkelijke dingen vertellen die voor mij nieuw waren. Zo heeft Lincoln er in essentie voor gezorgd dat het land - dat in zijn tijd natuurlijk nog geen 100 jaar oud was (1776, Onafhankelijkheidsverklaring) bleef bestaan ondanks de bloedige burgeroorlog én hij heeft er mede voor gezorgd dat de slavernij werd afgeschaft. Dit zijn twee feiten die de geschiedenis tot op de huidige dag bepalen.

Toespraak van Gettysburg
Op 19 november 1863 werd bij Gettysburg een begraafplaats ingewijd voor de slachtoffers van de Burgeroorlog. Lincoln was een van de twee sprekers. De eerste spreker hield een rede van ruim twee uur (terwij het regende...). Lincoln had precies twee minuten nodig om zijn beroemde 'Adress van Gettysburg' uit te spreken, te kort zelfs voor de fotografen om een foto te maken. In 226 woorden vatte hij in deze wereldberoemd geworden toespraak de essentie van de ziel van Amerika samen. Het is een rede die veel Amerikaanse kinderen nog steeds uit het hoofd leren. Ik kan hier geen linkje maken, maar de complete toespraak staat op Wikipedia en andere plekken. Alsnog dus: Gettysburg_Address

Dood Lincoln
Op 14 april 1865, vijf dagen na de overgave van de Zuidelijke Staten, werd Lincoln vermoord door sluipmoordenaar John Wilkes Booth. Het hele land was in shock maar de prille herwonnen eenheid bleef in stand. Wat weinig mensen weten, is dat Lincoln zijn dood voorvoeld heeft. Er is een verslag van hem waarin hij tien dagen voor zijn dood vertelt over een droom waarbij hij zijn eigen dood meemaakt.
Laatste reis
Lincoln heeft het grootste deel van zijn volwassen leven in Springfield, Indiana, geleefd. Toen hij tot president verkozen werd, is hij per trein naar Washington vertrokken. Een reis die toen in twee, drie dagen gemaakt kon worden, maar die uiteindelijk twee volle weken zou duren omdat er onderweg zoveel mensen uitliepen die hem wilden zien.
Na de moord op Lincoln besliste zijn weduwe dat hij begraven moest worden jn Springfield. Deze reis zou een hele bijzondere pendant vormen op zijn inauguratiereis. Drie volle weken deed de trein met het lichaam van Lincoln erover om Springfield te bereiken. Alleen al in New York zou een miljoen (!) mensen op de been zijn geweest om hem de laatste eer te bewijzen. Tot in de kleinste dorpjes liepen de mensen uit bij het naderen van de trein. Uiteindelijk hebben zo'n zeven miljoen Amerikanen afscheid genomen van hun geliefde president. Er waren op dat moment 30 miljoen Amerikanen. (Op de foto de route van de trein.)

Gastvrijheid
Het is knap lastig om onderdak te krijgen in Hodgenville. De adressen die in het TransAm-boek stonden, waren allemaal gesloten en ik ben moe, heel moe zelfs. Wat nu?
Ik spreek erover met Greg, de beheerder van het Lincoln museum (zie foto). Terwijl ik rondkijk, belt hij z'n vrouw en toen ik terug bij zijn balie kwam, bood hij me aan dat ik kon overnachten in het appartement achter hun huis dat toevallig leeg staat. Het alternatief was een motel dat 16 km verderop ligt (en dus moet ik ook weer 16 km terugfietsen morgenochtend en dan moet ik vanuit Hodgenville de route weer oppakken...). Ik kan jullie niet zeggen hoe blij ik was met hun aanbod! Greg is ook parttime voorganger van een Southern Baptistengemeente en dit is werkelijk de gastvrijheid van het evangelie in de praktijk brengen!